Разборка рэдуктара галоўнай перадачы УАЗ
Рэдуктар разбіраем для рамонту і замены дэталяў.
Здымаем пярэдні мост, як паказана ў папярэднім артыкуле. Здымаем паваротныя кулакі.
Неабходныя інструменты і матэрыялы
Для работы спатрэбяцца: ключы на 14, 17 і 19, галоўкі на 14 і 19, молат, выбівачка з мягкага металу, кернер, здымнік (у тым ліку інерцыйны з кручком на канцы), ціскі, дынамометр, індыкатар гадзіннікавага тыпу са стойкай, набор шчупаў, абразіўны інструмент, ануча, ёмістасць для прамыўкі.
Ужываныя матэрыялы: трансмісійнае масла, керасін або дызельнае паліва для прамыўкі, растваральнік або ацэтон для абястлушчвання, анаэробны герметык для разьбовых злучэнняў, герметык для пракладкі, новыя кардонныя пракладкі, рэгулявальныя шайбы і пракладкі, манжэта вядучай шасцярні. Пры прабегу больш за 100 тыс. км рэкамендуецца замяніць падшыпнікі незалежна ад іх стану.
Разборка вузла вядучай шасцярні
З дапамогай ключоў на 14 і 17 адкручваем два болты і шэсць гаек мацавання частак картара рэдуктара.
Вымаем болты і раз’ядноўваем часткі картара.
Здымаем кардонную пракладку і вымаем каробку сатэлітаў з вядомай шасцярнёй.
Здымаем фланец вядучай шасцярні.
Адкручваем ключом на 14 шэсць болтаў мацавання вечка падшыпніка вядучай шасцярні.
Здымаем вечка падшыпніка. Пры зборцы трэба забяспечыць супадзенне дрэнажнага масленага канала ў вечку, картары і пракладках.
Здымаем пракладку і кольца.
Наносячы ўдары молатам праз выбівачку з мягкага металу па тарцы вала вядучай шасцярні, выпрэсоўваем яе.
Сцягваем здымнікам з вала вонкавае кольца і задняе ўнутранае кольца здвоенага ролікавага падшыпніка.
Здымаем задняе ўнутранае кольца і вонкавае кольца падшыпніка.
Маркіруем кольцы падшыпніка, каб пры зборцы ўстанавіць іх на ранейшыя месцы.
Здымаем рэгулявальныя шайбы і дыстанцыйную ўтулку.
Сцягваем здымнікам унутранае кольца падшыпніка.
Калі няма здымніка, падшыпнікі можна збіць молатам, наносячы ўдары па ўнутраным кольцу праз выбівачку.
Сцягваем здымнікам і здымаем ролікавы падшыпнік.
Разборка каробкі сатэлітаў
Вонкавыя кольцы падшыпнікаў каробкі сатэлітаў можна выпрэсаваць спецыяльным здымнікам або скарыстацца інерцыйным здымнікам з кручком на канцы.
Здымнікам спрэсоўваем з каробкі сатэлітаў унутраныя кольцы падшыпнікаў з ролікамі.
Здымаем кольцы і рэгулявальныя шайбы.
Складваем падшыпнікі ў камплекце з кольцамі і рэгулявальнымі шайбамі, каб пры зборцы ўстанавіць дэталі на ранейшыя месцы.
Кернерам пазначаем узаемнае становішча вядомай шасцярні і каробкі сатэлітаў.
Заціскаем каробку сатэлітаў у ціскі і галоўкай на 19 адкручваем дзесяць болтаў мацавання вядомай шасцярні.
Здымаем вядомую шасцярню, пры неабходнасці наносячы ўдары праз мягкую выбівачку молатам.
Адкручваем галоўкай на 14 восем болтаў, якія злучаюць часткі каробкі.
Раз’ядноўваем каробку сатэлітаў і здымаем упорную шайбу паўвосевай шасцярні.
Здымаем паўвосевую шасцярню.
Здымаем вось з двума сатэлітамі і сатэліты з восі.
Вымаем другую вось сатэлітаў і здымаем іх.
Вымаем паўвосевую шасцярню і яе ўпорную шайбу.
Кантроль і падрыхтоўка дэталяў да зборкі
Перад зборкай прамываем усе дэталі ў керасіне або дызельным паліве і аглядаем іх.
На дэталях недапушчальныя любыя трэшчыны. На зубах шасцярэнь не павінна быць задзіраў, выкрашвання і моцнага зносу. Падшыпнікі павінны вярцецца лёгка, без пстрычак і заяданняў. На роліках і кольцах недапушчальныя выкрашванні, сколы і моцны знос. Сепаратары падшыпнікаў не павінны мець разрываў і дэфармацый.
Пашкоджаныя і зношаныя дэталі замяняем. Пасля прабегу больш за 100 тыс. км рэкамендуем замяніць падшыпнікі незалежна ад іх стану.
Зборка рэдуктара
Збіраем галоўную перадачу ў паслядоўнасці, зваротнай разборцы, змазаўшы падшыпнікі і шасцярні трансмісійным маслам.
Падшыпнікі можна напрэсаваць ударамі молата праз прыдатныя па памерах інструментальную галоўку або адрэзак трубы.
Вонкавыя кольцы падшыпнікаў каробкі сатэлітаў запрэсоўваем у картар ударамі молата па крузе праз выбівачку з мягкага металу.
Болты мацавання частак каробкі сатэлітаў, болты мацавання вядомай шасцярні, а таксама іх разьбовыя адтуліны перад зборкай абястлушчваем растваральнікам або ацэтонам і наносім на разьбу анаэробны герметык.
Асаблівую ўвагу звяртаем на чысціню тарцовых пасадачных паверхняў вядомай шасцярні і каробкі сатэлітаў. Найменшыя забруджванні або забоіны на іх недапушчальныя. Наяўныя пашкоджанні выдаляем абразіўным інструментам з наступнай стараннай прамыўкай дэталяў у керасіне або дызельным паліве.
Рэгуляванне падшыпнікаў і зачаплення шасцярэнь галоўнай перадачы
Рэгуляванне робім толькі пры замене шасцярэнь (камплектна), падшыпнікаў, а таксама пры з’яўленні шуму ў рабоце галоўнай перадачы.
Рэгуляванне падшыпніка вядучай шасцярні
Падшыпнік вядучай шасцярні рэгулюем падборам таўшчыні пакета пракладак паміж яго ўнутранымі кольцамі. Для гэтага збіраем вузел вядучай шасцярні з чыстымі, змазанымі трансмісійным маслам падшыпнікамі. Манжэту ў вечка пры гэтым не ўстанаўліваем.
Гайку хваставіка зацягваем момантам 17–21 кгс·м. Пасля гэтага шасцярня павінна правяртацца рукой без вялікага намагання, а восевы люфт адсутнічаць. Калі ёсць восевы люфт, здымаем адну з рэгулявальных пракладак. Пры занадта тугім вярчэнні адну пракладку дадаём.
Канчаткова правяраем рэгуляванне дынамометрам, зачапіўшы яго за адтуліну фланца.
Намаганне пры правяртанні шасцярні павінна быць у межах 1,5–3,0 кгс для прыпрацаваных і 2,0–3,5 кгс для новых падшыпнікаў.
Рэгуляванне падшыпнікаў каробкі сатэлітаў
Падшыпнікі каробкі сатэлітаў рэгулюем у наступным парадку:
Напрэсоўваем унутраныя кольцы з ролікамі на шыйкі каробкі так, каб паміж кольцам падшыпніка і тарцом каробкі заставаўся зазор 3,0–3,5 мм. Падшыпнікі павінны быць чыстымі і змазанымі маслам.
Устанаўліваем каробку сатэлітаў у картар галоўнай перадачы, укладваем пракладку ў раздым картара і раўнамерна падцягваем болты і гайкі картара, злучаючы яго часткі. Пры гэтым вярцелі вядучую шасцярню для правільнай устаноўкі ролікаў у падшыпніках. Канчаткова зацягваем болты і гайкі картара.
Адварочваем болты і гайкі, асцярожна раз’ядноўваем картар і вымаем каробку сатэлітаў. Шчупам вымяраем зазоры паміж кожным падшыпнікам і тарцом каробкі.
Падбіраем пакет пракладак, таўшчыня якога роўная сумарнаму зазору ў абодвух падшыпнікаў, і дадаём яшчэ адну пракладку таўшчынёй 0,1 мм для стварэння папярэдняга нацягу.
Здымаем унутраныя кольцы падшыпнікаў, дзелім падабраны пакет пракладак напалову і, устанавіўшы пракладкі на свае месцы, напрэсоўваем унутраныя кольцы падшыпнікаў да ўпору.
Рэгуляванне бакавога зазору ў зачапленні
Пасля гэтага рэгулюем бакавы зазор у зачапленні шасцярэнь, для чаго ўстанаўліваем каробку сатэлітаў, злучаем паловы картара, зацягваем болты і гайкі.
Вымяраем бакавы зазор у зачапленні індыкатарам, пагойдваючы вядучую шасцярню ў абодва бакі.
На радыусе 40 мм каля фланца вядучай шасцярні (цэнтры болтаў) паказанні індыкатара павінны быць у межах 0,35–0,77 мм.
Для павелічэння зазору здымаем пракладкі з-пад падшыпніка каробкі сатэлітаў з боку вядомай шасцярні і перастаўляем іх пад другі падшыпнік. Для змяншэння зазору робім наадварот.
Збіраем рэдуктар, устанаўліваем манжэту, пры зборцы наносім на пракладку і разьбу болтаў герметык.
Канчаткова правяраем работу рэдуктара, вярцелі фланец вядучай шасцярні. Не павінна адчувацца заядання ў зачапленні, вярчэнне павінна быць плаўным, без пстрычак і люфту.