У дадзеным артыкуле разгледзім працэдуру зняцця сеткавага паліўнага фільтра карбюратара, а таксама асноўныя рэгуліроўкі яго механізмаў.

Падрыхтоўваем аўтамабіль да выканання работ і здымаем корпус паветранага фільтра, як указана ў артыкуле «Замена фільтраў паліўнай сістэмы УАЗ-3151, -31512, -31514, -31519».

Прамыем дэталі ў чыстым бензіне або растваральніку, старанна прадзімаем сціснутым паветрам і ўсталёўваем у адваротным парадку. Важна: пры зборцы рэкамендуецца замяніць медныя ўшчыльняльныя шайбы новымі, калі старыя маюць сляды дэфармацыі, каб пазбегнуць падсоса паветра або ўцечкі паліва.

Рэгуліроўка халастога ходу

Халасты ход рэгулююць для забеспячэння ўстойлівай працы рухавіка з мінімальным утрыманнем аксіду вугляроду (CO) і вуглевадародаў (CH) у адпрацаваных газах. Карбюратар мае два рэгуліровачныя элементы:

  • Вінт колькасці — рэгулюе аб'ём палівапаветранай сумесі, якая паступае ў рухавік.
  • Вінт якасці — карэктуе суадносіны бензіну і паветра ў сумесі.

На заводзе на вінт якасці напрасаваны пластмасавы абмежавальны каўпачок, які прадухіляе парушэнне заводскіх налад. Без газааналізатара гэтымі вінтамі можна толькі груба падстроіць абароты, не змяняюць істотна склад выхлапу. Рэгуліроўку выконваюць на прагрэтым да 80–90 °C рухавіку, з адрэгуляваным запальваннем і цеплавымі зазорамі клапанаў, пры цалкам адкрытай паветранай засланцы.

Вярцячы вінты, па тахаметры выстаўляюць частату вярчэння каленчатага вала на халастым ходзе (звычайна 500–600 аб/хв). Калі з каўпачком адрэгуляваць не ўдаецца, яго акуратна надломліваюць адвёрткай і праводзяць дакладную наладу з выкарыстаннем газааналізатара. Дадзеную работу рэкамендуецца выконваць на спецыялізаванай СТО.

Рэгуліроўка ўзроўню паліва ў паплавковай камеры

Усталёўваем аўтамабіль на гарызантальную пляцоўку. Здымаем корпус паветранага фільтра. Адкручваем ключом на 10 тры гайкі мацавання пераходніка і здымаем яго са шпілек карбюратара.

Ручным прывадам паліўнага насоса накачваем паліва ў паплавковую камеру. Штангенцыркулем замяраем адлегласць паміж верхняй плоскасцю корпуса паплавковай камеры і ўзроўнем паліва. Яна павінна складаць 19–22 мм.

Калі ўзровень вышэй нормы, верагодная негерметычнасць ігольчатага клапана. Калі ніжэй — негерметычны сам паплавок (трапіў бензін) або няспраўны паліўны насос. Герметычнасць паплаўка правяраюць, апусціўшы яго ў гарачую ваду (80–90 °C): вылучэнне бурбалак паветра паказвае на неабходнасць замены. Герметычнасць клапана правяраюць, зачыніўшы яго паплаўком і падкачаўшы паліва: падцяканне недапушчальна. Пры ўсталёўцы крышкі пераканайцеся, што картонная пракладка цэлая, інакш замяніце яе.

Рэгуліроўка пускавога прыстасавання

Здымаем карбюратар з рухавіка. Прыадкрываем драсельную засланку, адводзім рычаг пускавога прыстасавання да ўпора ўлева і фіксуем яго ў гэтым становішчы дротам або шнуром.

Круглым калібрам (свідрам) правяраем зазор паміж кромкай драсельнай засланкі і сценкай змешвальнай камеры. Ён павінен быць у межах 1,5–1,8 мм. Ключом на 8 аслабляем контргайку і, вярцячы вінт-упор адвёрткай, выстаўляем патрабаваны зазор, пасля чаго зацягваем гайку.

Пры цалкам закрытай паветранай засланцы і павернутым да ўпора рычагу кіравання правяраем зазор паміж рычагамі на восі паветранай засланкі. Ён павінен складаць 0,2–0,8 мм. Пры неадпаведнасці аслабляем вінт мацавання накладнога рычага на кулачку. Пры большым зазоры перасоўваем рычаг уверх, пры меншым — уніз (у межах прарэзы). На карбюратарах ранніх выпускаў гэты зазор рэгулюецца змяненнем даўжыні цягі праз разьбовую галоўку.

Утапліваем Г-падобны шток пускавога прыстасавання і свідрам правяраем зазор паміж ніжняй кромкай паветранай засланкі і сценкай дыфузара. Ён павінен быць 6±1 мм. Для ўстаноўкі аслабляем сцяжны вінт двухплечавага рычага, змяняем узаемнае становішча яго паловін да атрымання патрэбнага зазору і надзейна зацягваем вінт.