Праверку ўзроўню астуджальнай вадкасці трэба праводзіць пры кожным аглядзе рухавіка.
Узровень вадкасці трэба правяраць на халодным рухавіку.
На прагрэтым рухавіку ўзровень вадкасці будзе вышэй за максімальную метку на пашыральным бачку.
На халодным рухавіку ўзровень вадкасці павінен знаходзіцца паміж меткамі MAXI і MINI.
Для дакладнага вызначэння ўзроўню вадкасці трэба ўстанавіць аўтамабіль на гарызантальную паверхню.
Калі вадкасці недастаткова, то адкручваем вечка пашыральнага бачка.
Даліваем у бачок астуджальную вадкасць.
Калі ў сістэме астуджэння пастаянна зніжаецца ўзровень вадкасці, значыць, сістэма негерметычная (маецца цеча).
Трэба знайсці месца ўцечкі вадкасці і ўхіліць няспраўнасць.
Замена астуджальнай вадкасці рухавіка.
У сістэму астуджэння рухавіка заліваецца Glaceol (тып D), раствор канцэнтрату антыфрызу ў дыстыляванай вадзе, які не ўтрымлівае амінаў, у колькасці 5,45 л.
Астуджальную вадкасць у рухавіку трэба мяняць праз тры гады эксплуатацыі.
Устанаўліваем аўтамабіль на пад'ёмнік або аглядальную канаву.
На блоку рухавіка і радыятары няма кранаў або пробак сліву астуджальнай вадкасці.
Для сліву астуджальнай вадкасці здымаем ахову рухавіка (артыкул — Зняцце аховы рухавіка, падкрылкаў і брызгавікоў Рэно Дастэр).
Падстаўляем ёмістасць для сліву астуджальнай вадкасці, жадана, каб гэта быў таз або шырокая ёмістасць не менш за 6 л.
Разсоўнымі пасаціжамі сціскаем канцы хамута мацавання шланга да ніжняга патрубка радыятара і зрушваем хамут па шлангу (можна замяніць хамут на вінтавы, каб у далейшым лягчэй было здымаць і ўстанаўліваць хамут).
Адлучаем шланг ад патрубка радыятара і сліваем вадкасць у падстаўленую ёмістасць.
Пасля пачатку сліву вадкасці адчыняем вечка пашыральнага бачка.
Адкручваем каўпачок 2 (малюнак 7) дрэнажнага штуцара, размешчанага на шлангу адводу вадкасці з радыятара ацяпляльніка.
Пасля сліву вадкасці жадана прамыць сістэму астуджэння вадой.
Пасля сліву вадкасці надзяваем адводны шланг на патрубок радыятара і замацоўваем хамутом.
Заліваем астуджальную вадкасць праз пашыральны бачок.
Як толькі вадкасць пачынае выцякаць з дрэнажнага штуцара, заварочваем каўпачок на штуцар.
Даліваем вадкасць у пашыральны бачок.
Для лепшага запаўнення сістэмы без паветраных пробак трэба перыядычна націскаць шлангі радыятара рукой.
Заліваем вадкасць да максімальнай меткі на сценцы бачка.
Запускаем рухавік, праграваем яго да працоўнай тэмпературы і ўстанаўліваем частату вярчэння каленчатага вала 2500 мін⁻¹.
Утрымліваючы гэтую частату, дачыняемся двух або трох уключэнняў вентылятара.
За гэты час з сістэмы аўтаматычна выдаляецца паветра.
Пры рабоце рухавіка сочым за тэмпературай астуджальнай вадкасці па паказальніку ў камбінацыі прыбораў.
Калі шкала паказальніка цалкам заштрыхавана, а вентылятар не ўключыўся, уключаем ацяпляльнік і правяраем, якое паветра паступае праз ацяпляльнік.
Калі ацяпляльнік падае падагрэтае паветра, то няспраўны вентылятар, а калі халоднае — значыць, у сістэме ўтварылася паветраная пробка.
Трэба заглушыць рухавік і пасля таго, як ён астыне, адчыніць пробку пашыральнага бачка.
Запускаем рухавік і даём яму папрацаваць чатыры-пяць хвілін.
Націскаем шлангі радыятара рукой.
Закрываем пробку пашыральнага бачка.
Праз некалькі паездак трэба пракантраляваць узровень астуджальнай вадкасці.
м
